Eén van de bijeenkomsten die om de paar weken in elke agenda van een predikant en kerkelijk werker staan zijn die van de werkgemeenschap.
Iedereen die werkzaam is in een bepaalde regio (in ons geval Katwijk aan Zee, Katwijk a/d Rijn, Valkenburg en Rijnsburg) komt dan bij elkaar. We delen wel en wee (persoonlijk en vanuit de gemeenten die wij dienen) en we praten met elkaar over hoe wij het geestelijk vol houden en wat ons moed, vreugde en geestdrift geeft.
Regelmatig nodigen we binnen de werkgemeenschap ook een spreker uit om ons te informeren over wat er in het dorp en de samenleving gebeurt. Eind juni hopen we daarom op bezoek te gaan bij het AZC in Katwijk en ook te spreken met enkele vrijwilligers van het IWAK (interkerkelijke werkgroep asielzoekers Katwijk).
In de media en in ons onderlinge gesprek hebben wij het al snel over ‘de asieldiscussie’ of ‘het migratieprobleem’. Wat we daarmee doen is dat we mensen tot een probleem maken dat opgelost moet worden. Nu zijn er zeker grote vragen waarover we met elkaar moeten spreken op dit gebied. Tegelijkertijd is een redelijk deel van de wetgeving in het Oude Testament er expliciet op gericht om op een goede manier om te gaan met de kwetsbaren die op ons pad komen. We krijgen de opdracht om de vreemdeling lief te hebben. Want, zo zegt God in Deut. 10:19: u bent zelf vreemdelingen geweest in Egypte. We krijgen de opdracht om de kwetsbaren te ondersteunen, te helpen, niet te onderdrukken, lief te hebben, om de eenvoudige reden dat het zomaar kan zijn dat wij eens in dezelfde positie hebben gezeten of nog zullen komen.
Ds. Barbara Broeren
