Overdenking 2026 KC15 - Hoe houd je je hart zacht?

Wekelijks luister ik naar de Ongelooflijke podcast van de EO. Vorige week was daar de RTL-journalist Frederieke Hegger te gast. Zij verloor twee jaar geleden haar man en bleef sinds die tijd alleen achter met haar twee jarige dochtertje. Het was een ontroerend open en intiem gesprek over rouw, verdriet en verlies.

Ergens halverwege het gesprek, gaat het over de vraag hoe je na zulk verlies opnieuw je hart kan openstellen en kan leren liefhebben, ook als je ervaren hebt dat verlies en verdriet de donkere schaduwkanten zijn van de liefde.

Frederieke beschrijft hoe kwetsbaar liefhebben eigenlijk is en hoe de liefde het risico loopt om verwond te raken, waardoor de liefde ook gruwelijk pijn kan doen. Dan citeert zij uit de vier liefdes, een boekje van C.s. Lewis waarin hij zo prachtig schrijft:

“Liefhebben is kwetsbaar zijn, hoe dan ook. Heb iets of iemand lief en je kunt er zeker van zijn dat je hart doorstoken en wellicht gebroken zal worden. Als je het beslist intact wil houden zul je het aan niemand uit handen mogen geven, zelfs niet aan een dier. Omwikkel het maar zorgvuldig met hobby’s en met kleine gemakken; blijf verder overal buiten; berg het veilig op in het doosje of doodskist van je egoïsme. Maar ook in dat doosje – veilig, donker, roerloos en luchtdicht – zal het een verandering ondergaan. Gebroken wordt het niet; het wordt onbreekbaar, ondoordringbaar en onvoorzoenbaar.”

Op hele verschillende manieren kunnen we ons herkennen in dit citaat en in de gevoelswaarde die erin doorklinkt. Liefde kan lijden tot een gebroken hart. Vertrouwen in mensen en in God, tot een vertrouwensbreuk en misschien wel wrok. Hoop en verwachting kan lijden tot teleurstelling, met als gevolg bitterheid of zelfs cynisme. En ga zo maar door.

Op verschillende manieren kan er een eeltlaag op onze ziel ontstaan. Soms zo sterk dat het lijkt op een sterke beschermingsmuur gemaakt van beton en prikkeldraad, dat als afweermechanisme dient. Ik denk dat de neiging om ons naar binnen te keren en onszelf af te zonderen en ons hart op te sluiten, voor de meeste van ons, op verschillende manieren, niet onbekend is.

Maar hoe voorkom je dat je hart verhard? Kortom: hoe houd je je hart zacht?

Lewis die laat ons zien dat de enige manier om dit te voorkomen, de weg van kwetsbaarheid is. Om opnieuw je hart te geven en om opnieuw te kiezen voor liefde en vertrouwen in God en in de mensen om je heen, waarmee je ook opnieuw het risico loopt op teleurstelling, verdriet of pijn.

Volgens mij is dit het werk van de Geest, die ons vernieuwd en als een zachte kracht, ons stenen hart in de week legt en ons mild stemt zodat we opnieuw – ondanks onze pijn, bitterheid of wrok - God en onze naasten in kwetsbaarheid leren liefhebben.

Als afsluiting nog twee coupletten van een lied van Huub Oosterhuis, die verzachtend werken.

Wek mijn zachtheid weer.
Geef mij terug
de ogen van een kind.
Dat ik zie wat is.
En mij toevertrouw.
En het licht niet haat.

Link naar de Ongelooflijke podcast

Link naar lied: Wek mijn zachtheid weer.