Overdenking 2026 KC12 - Worden wie je al bent

Jacob, op de vlucht voor zijn broer Ezau, slaapt in de open lucht en krijgt een droom. ‘Hij zag een 
ladder die op de aarde stond en helemaal tot in de hemel reikte, en daarlangs zag hij Gods engelen 
omhoog gaan en afdalen’ (Genesis 28 : 12).
Bij de Joodse rabbijnen, in de zgn. midrasj, vind je een mooie uitleg over dit Bijbelverhaal.
Waarom blijven die engelen steeds op- en neergaan. Opstijgen en afdalen langs de ladder? Ze 
worden in beweging gehouden door voortdurende verrassing. Wat is er aan de hand? Als ze afdalen 
zien ze daar beneden een zwerver, of beter: een bange vluchteling. Een dakloze armoedzaaier, 
bepaald niet aantrekkelijk. Maar als ze weer opstijgen en in de hemel komen, zien ze daar een 
stralend beeld van Jacob. Ingegraveerd in de troon van God, de troon van de heerlijkheid. Zó ziet God 
Jacob dus.
Vol verbazing en verwondering vergelijken de engelen die twee beelden, die twee werkelijkheden 
naar het lijkt. Is dat werkelijk één en dezelfde mens? Is die schlemiel daar beneden dezelfde als die 
heerlijk schitterende mens daar boven? En ze dalen weer af: is die eenzame vluchteling, die 
verschoppeling de koningszoon, geschapen naar het beeld van de Koning zelf? Een schitterend 
schepsel? En ze klimmen weer omhoog: is dat beeld in de troon van God het beeld van die 
uitgeputte vluchteling, die daar ligt te slapen met een steen onder zijn hoofd in het open veld?
Jawel, hij is het. Eén en dezelfde: de ontwortelde verschoppeling Jakob, de vluchtende mens, maar 
op weg naar zijn bestemming. En uiteindelijk zal het reisdoel zijn: de mens zoals hij is bedoeld. De 
mens Jacob zoals God hem ziet en afgebeeld in het beeld dat is ingegraveerd in de troon van de 
Eeuwige. Het beeld dat in de hemel van hem bewaard is, en op hem wacht.

Jawel, het is midrasj. Maar het sluit heel bemoedigend aan bij andere woorden uit de Schriften. Ik 
denk aan Paulus, die met zichzelf flink moeite had. ‘Wie zal mij, ongelukkig mens, redden uit dit 
bestaan dat beheerst wordt door de dood? God zij gedankt, die ons redt door Jezus Christus, onze 
Heer.’ (Romeinen 7 : 24, 25). 

ds. Philip van Wijk