Overdenking 2026 KC01 - Hij maakt ons één.

Half december was ik te gast bij de kerstviering van de ouderenbond Katwijk in de Zwanenburg. Het was een kerstviering zoals die bij ons ook wordt georganiseerd. Zo’n 100 senioren, veel kerstliederen, een overdenking.
Bij de maaltijd aan het eind schoof ik aan aan een tafel met drie andere dames. Samen vertegenwoordigden we half kerkelijk Katwijk: Gereformeerde Bond, Hersteld Hervormd, Confessioneel Hervormd en ‘gewoon’ Gereformeerd. We kenden elkaar niet, maar één ding wisten we: we waren zusters in het geloof. En we hadden een kort, maar mooi persoonlijk gesprek over die momenten dat het leven je niet brengt wat je hoopt en hoe God daar dan bij is.
Ook onze kerken kwamen ter sprake en hoewel we van elkaar verschillen weten we elkaar op één punt altijd weer vinden: Jezus Christus is onze Verlosser.

Zo’n zelfde ervaring had ik afgelopen november. Ik was uitgenodigd door het oudstenteam van onze letterlijke buurgemeente LEV (oudsten zijn vergelijkbaar met wat bij ons ambtsdragers heten). Vanuit de droom om als kerken in Katwijk één te zijn, vatten zij het plan op om met alle voorgangers in Katwijk kennis te maken. In het uur dat we met elkaar spraken wisselden we uit wat we doen als kerken, maar deelden we ook ons eigen roepingsverhaal. Hoe is God Zijn weg met ons gegaan waardoor we nu voorganger zijn in een gemeente?

De afbeelding bij deze overdenking is een foto van een schilderij van Sylvia Vooijs-van Duijvenbode en symboliseert die droom van eenheid. Een heel Bijbelse droom, want het is Jezus Zélf die ons oproept tot eenheid in het hogepriesterlijk gebed in Johannes 17. Alle kerken van Katwijk staan erop afgebeeld middels een gebouw of een logo (kunt u de Vredeskerk vinden?). Boven de kerken is een gieter afgebeeld: symbool voor de groeizame kracht van de heilige Geest die over ál die kerken wordt uitgegoten.

Want wie je het ook vraagt: Baptist, Hervormd, evangelisch, Gereformeerd en alle ‘etiketten’ die we nog meer hebben: állemaal zijn we het er over eens dat we geloven in diezelfde God: Vader van onze Heer Jezus Christus. En we erkennen allemaal dat we de heilige Geest nodig hebben in ons leven, want wat zouden we moeten zonder Hem?
Het doet me pijn, als ik de verhalen hoor over kerkscheuringen, korter of langer geleden. Soms dwars door families heen. Daarin wordt veel gebrokenheid zichtbaar. Soms zelfs zoveel dat we menselijkerwijs gesproken weinig hoop hebben dat er nog toenadering mogelijk is.

Hoe kan het toch dat als we elkaar spreken in kleine kring, we zo vaak bemoedigende gesprekken hebben met elkaar? En tijdens die gesprekken wordt de toenadering alleen maar groter en voelen we ons hart zachter worden en de geestelijke liefde voor elkaar groeien.
Maar we weten dat het vaak in grotere (officiële) verbanden moeizaam gaat. Al snel bekoelt dan de liefde, en worden de hoofden heet en de harten hard.
Eerlijkheidshalve moeten we zeggen dat dit soms te maken heeft met belangen bv. financieel (gebouwen, geld). Soms heeft het meer te maken met familiebanden (als je zelf liever Gereformeerd wil worden, maar een (groot)ouder Hervormd is of was) of persoonlijke ervaringen (als er geliefden zijn gedoopt, getrouwd, begraven vanuit een kerkgebouw). En ja, we zeggen ook dat het te maken heeft met geloofsovertuiging, dogma’s en leerstellingen. Maar wat zou Jezus dáár nu over te zeggen hebben als Hij bij ons aan tafel zou zitten…

We hoeven organisatorisch niet direct te fuseren tot één kerk in Katwijk. Maar laten we niet vergeten dat we in Christus wél één Kerk zijn. Allemaal zijn we broeders en zusters van elkaar, wat onze kerkelijke achtergrond ook is. Allemaal zijn we door de Geest verbonden in één geloof.
Als in januari dus weer de week van gebed voor eenheid van de kerken is, hoop ik dat we drukbezette avonden hebben. Waarop we letterlijk aan elkaar kunnen laten zien dat we niet onze handen ballen tot vuisten, maar dat we samen onze handen vouwen.

Dit jaar organiseren we twee gebedsbijeenkomsten. We zingen een paar liederen, we lezen uit de Bijbel en we bidden samen (dat mag hardop of in stilte; niets moet). Kom gewoon eens langs en ontdek hoe verbindend zo’n moment van gebed werkt.
Maandag 19 januari komen we bij elkaar bij LEV (Baljuwplein 10). Dinsdag 20 januari komen we bij elkaar in de Vredeskerk. We starten steeds om 19.15 uur en eindigen uiterlijk om 20.00 uur zodat je daarna nog naar een andere vergadering toe kunt, tijd hebt om te sporten, of tijd voor je gezin of jezelf.

Hartelijke groet, ds. Barbara Broeren