Overdenking 2025 KC22 - Advent, is kijken naar wat komt
Deze overdenking is geschreven door ds. Anne Post. Op zondag 21 december gaat hij bij ons voor in de Vredeskerk. Hij is op dit moment ambulant predikant in de Open Hof Kerk in Katwijk aan den Rijn.
Mijn hart is vandaag alweer enige keren gestorven, het is ook alweer opgestaan.
Ik neem van minuut tot minuut afscheid en voel me los van al het uiterlijke.
Ik snijd de touwen door die me nog gebonden houden, ik haal alles binnenboord, waarmee ik meen de reis te moeten aanvaarden. Ik zit nu aan een stille gracht, m n benen hangen neer langs de stenen wallekant en ik vraag me af of m n hart niet eens zo vermoeid en versleten zal zijn, dat het niet meer als een vrije vogel zal gaan waar het wil.
- Etty Hillesum [zonder datum] woensdagmiddag 2 uur -
Ik ben op dit moment, naast mijn werkzaamheden als predikant, bezig met onderzoek naar het leven van mijn opa. Misschien kennen sommigen van u hem als ds. (Henk) Post uit Rijnsburg. Van zijn bewogen leven is, op papier, weinig overgebleven, hij overleed in 1982 in De Wilbert. Heel soms ontvang ik van iemand een klein briefje van zijn hand. Kleine stukjes tekst die iets vertellen waar hij gedurende de oorlogsjaren en daarna mee bezig was. Ik ontdek ook steeds meer wat er door de generaties heen wordt doorgegeven. Ik herken veel van wat ik tegenkom in mijn rol als predikant én ook in mijn leven. Mooie en grappige zaken maar zeker ook pijnlijke overeenkomsten.
Door die interesse in oorlogsherinneringen ben ik voor het eerst de brieven van Etty Hillesum aan het lezen. Etty schreef deze in de jaren ’42 en ’43 vanuit haar barak in Westerbork. In haar wachten naar wat komt, zoekt ze naar hoop, soms valse hoop. Het lezen van haar indringende brieven kleurt mijn advent. Ik besef me dat we, ondanks de donkere en onzekere tijd waarin we leven, de lichtpuntjes die we nu zien moeten omarmen, koesteren en bewaren in ons hart. Maar nog belangrijker we mogen ze uitdelen aan de mensen om ons heen. Want in het uitdelen van hoop aan anderen, ontving Etty kracht om door te gaan.
Zondag lezen we natuurlijk over de naar adem happende aankondiging van de geboorte van Jezus (Lucas 1: 26-38). Onze Koning maar die geboren werd als zoon van een timmerman met een erbarmelijke familiegeschiedenis.
Daarover lezen we uit 2 Samuel 7: 1-16. Het is een stukje van het roerige leven van David. Van herdersjongen tot koning. Het lijkt een succesverhaal, maar wat heeft die man enorme scheuren en butsen in zijn leven opgelopen. Het zal je vader maar zijn! Maar wat hij mocht doorgeven aan de generatie na hem? Het was en is enorm. Het was een twijgje maar werd een Koning. Onze Koning Jezus die in zijn leven steeds bezig was aan mensen hoop door te geven, hoop op het beloofde Koninkrijk. Die hoop mogen wij van hem ontvangen, die hebben we van Hem ontvangen! Naar die hoop mogen wij ons uitstrekken, soms tegen beter weten in. Die hoop mogen wij uitdelen aan de generaties die na ons komen.
Hoop op nieuw leven, nieuwgeboren leven!
Advent, is kijken naar wat komt.
Ds. Anne Post
